กองที่ ๗ เสขิยวัตร หมวด ๓ ธัมมเทสนาปฏิสังยุตต์ ๑๖
เสขิยวัตร ๗๕ สิกขาบท กำหนดนับ ๑๐ สิกขาบทเป็นวรรคหนึ่ง ๆ ได้ ๗ วรรค อีก ๕ สิกขาบทนั้นจัดเป็น ๑ รวมเป็
กองที่ ๗ เสขิยวัตร หมวด ๒ โภชนปฏิสังยุตต์ ๓๐
เสขิยวัตร ๗๕ สิกขาบท กำหนดนับ ๑๐ สิกขาบทเป็นวรรคหนึ่ง ๆ ได้ ๗ วรรค อีก ๕ สิกขาบทนั้นจัดเป็น ๑ รวมเป็
กองที่ ๗ เสขิยวัตร หมวด ๑ สารูป ๒๖
เสขิยวัตร ๗๕ สิกขาบท กำหนดนับ ๑๐ สิกขาบทเป็นวรรคหนึ่ง ๆ ได้ ๗ วรรค อีก ๕ สิกขาบทนั้นจัดเป็น ๑ รวมเป็
กองที่ ๖ ปาฎิเทสนียะ ๔
ปาฎิเทสนียะ ๔ สิกขาบท ๑. สิกขาบทที่หนึ่ง ความว่า ภิกษุพึงรับของเคี้ยวของฉันด้วยมือตน แต่มือนางภิกษุณ
กองที่ ๕ ปาจิตตีย์ วรรค ๙ ราชวรรค
ปาจิตตีย์ ๙๒ สิกขาบท จัดเป็น ๙ วรรค มุสาวรรค ๑๐ภูตคามวรรค ๑๐ภิกขุโนวาทวรรค ๑๐โภชนวรรค ๑๐อเจลกวรรค ๑๐
