พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๓
องฺ.สตฺตก. “องฺคุตฺตรนิกาย สตฺตกนิปาต” ความหมายของคัมภีร์ “สตฺตกนิปาต\” มาจากศัพท์บาลี ๒ คำ คือ \”สต
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๔๐-๔๕
อภิ.ป. “อภิธมฺมปิฎก ปฏฺฐาน” ความหมายของคัมภีร์ “ปฏฺฐาน” (ปัด-ถาน) มาจากศัพท์บาลี ๒ คำ คือ “ป” (ปะ) เ
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๘-๓๙
อภิ.ยมก. “อภิธมฺมปิฎก ยมก” ความหมายของชื่อคัมภีร์ “ยมก” (ยะ-มะ-กะ) เป็นศัพท์บาลี แปลว่า “คู่” ด
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๗
อภิ.ก.“อภิธมฺมปิฎก กถาวัตถุ” ความหมายของชื่อคัมภีร์ “กถาวัตถุ” มาจากศัพท์บาลี ๒ คำ คือ “กถา” แปลว่า
พระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๖
อภิ.ธา. “อภิธมฺมปิฎก ธาตุกถา” ความหมายของคัมภีร์ ธาตุกถา มาจากศัพท์บาลี ๒ คำ คือ “ธาตุ” แป


