พระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๓

องฺ.สตฺตก. “องฺคุตฺตรนิกาย สตฺตกนิปาต” ความหมายของคัมภีร์ “สตฺตกนิปาต\” มาจากศัพท์บาลี ๒ คำ คือ \”สต

พระไตรปิฎกเล่มที่ ๔๐-๔๕

อภิ.ป. “อภิธมฺมปิฎก ปฏฺฐาน” ความหมายของคัมภีร์ “ปฏฺฐาน” (ปัด-ถาน) มาจากศัพท์บาลี ๒ คำ คือ “ป” (ปะ) เ

พระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๘-๓๙

อภิ.ยมก. “อภิธมฺมปิฎก ยมก” ความหมายของชื่อคัมภีร์ “ยมก” (ยะ-มะ-กะ) เป็นศัพท์บาลี แปลว่า “คู่” ด

พระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๗

อภิ.ก.“อภิธมฺมปิฎก กถาวัตถุ” ความหมายของชื่อคัมภีร์ “กถาวัตถุ” มาจากศัพท์บาลี ๒ คำ คือ “กถา” แปลว่า

พระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๖

อภิ.ธา. “อภิธมฺมปิฎก ธาตุกถา” ความหมายของคัมภีร์ ธาตุกถา มาจากศัพท์บาลี ๒ คำ คือ “ธาตุ” แป

Scroll to Top