พระอุรุเวลกัสสปเถระ ท่านเป็นหนึ่งในพระสาวกผู้ใหญ่ที่มีความสำคัญมากในช่วงต้นพุทธกาล และเป็นผู้ที่ช่วยให้พระพุทธศาสนาหยั่งรากลึกลงในแคว้นมคธได้อย่างรวดเร็ว ​แต่เดิมท่านอุรุเวลกัสสปะท่านเป็นหัวหน้าชฎิล ๑,๐๐๐ รูป ตั้งอาศรมอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเนรัญชรา ตำบลอุรุเวลา ท่านมีน้องชายอีก ๒ คน คือ นทีกัสสปะ (มีบริวาร ๓๐๐) และ คยากัสสปะ (มีบริวาร ๒๐๐) ทั้งหมดต่างนับถือลัทธิบูชาไฟ

​การบรรลุธรรม

​พระพุทธเจ้าทรงเล็งเห็นว่าหากโปรดชฎิลสามพี่น้องได้ การเผยแผ่ศาสนาในเมืองราชคฤห์จะง่ายขึ้น ท่านจึงเสด็จไปแสดงปาฏิหาริย์หลายอย่าง (รวม ๓,๕๐๐ อย่าง) เพื่อทำลายทิฐิของพระอุรุเวลกัสสปะที่เคยหลงผิดว่าตนเองเป็นพระอรหันต์ จนสุดท้ายท่านยอมละทิฐิ บวชเป็นพระภิกษุพร้อมกับบริวารทั้งหมด ๑,๐๐๐ รูป หลังจากได้ฟัง “อาทิตตปริยายสูตร” ธรรมะว่าด้วยของร้อน (พระไตรปิฎกเล่มที่ ๔ หน้า ๖๕ ข้อ ๕๕)

พระอุรุเวลกัสสปเถระ
​ท่านได้รับยกย่องจากพระพุทธเจ้าให้เป็น
 เอตทัคคะ ในด้าน ผู้มีบริวารมาก (มหาสปริวารานัง)

​เหตุที่ท่านได้รับตำแหน่งนี้ เพราะท่านเป็นผู้ที่มีบารมีสูง สามารถปกครองดูแลบริวารจำนวนมากให้มีความสามัคคีและอยู่ในระเบียบวินัยได้ดี ทั้งก่อนและหลังเข้ามาบวชในพระพุทธศาสนา